Beni affet.
Ben o ilk karşılaştığımız vapur iskelesindeki mahcup yüzünü yüreğimde saklayamadım. İlk "merhaba"mızdaki elinin sıcaklığını avuçlarımda tutamadım; sabahlara kadar oturup birbirimizi tanımaya çalıştığımız soğuk odanın havasını koruyamadım. "Aşık olmadan kalkmak" istediğim dağınık yatağın kutsallığını içimde barındıramadım; kanayan tüm yaralarıma senin hayalini basmayı beceremedim... Beni affet, senin bana yaşattığın tüm acıları ben kendime tekrar tekrar yaşattım. Beni affet... Ben sana değil, içimdeki büyük aşka sadık kalamadım. Başkasının hayali dolanır oldu aklımda uzun zamandır, elleri sen değil, gözleri sen değil, dudakları sen değil, bir başkası dolanır oldu tenimde.
Beni affet... |