Elveda! Derken ben elbet yürekler burkulacaktır, gözyaşları sel olmasa da damlayacaktır yanaklardan, mideler yanacaktır fakat fazla sürmez korkmayın, insan zamanla hangi acıya alışmıyor ki? Elbette hayatlar sürecektir, her şeyin farkındayım merak etmeyin, bilincimde tamamen yerinde ve ardımdakiler umurumda bile değil bunu bilin yeter; ki acınız hafiflesin.
Erken oldu sanırım fakat zararın neresinden dönersek kardır diyelim biz bu işe de...
Elveda! Derken ben hala savaşıyorum yukarıda açık adresi yazılı yapısı ahşap hayat meskeni olarak kullanılan bünyeyi ayakta tutmaya. “Adresler yanlıştı hasarlar o yüzden reddedildi.” denildi her seferinde; her an yıkım olmamalı burada. Yanlış anlaşılmaya mahkum olmakta ne lanetmiş! Zaman kazanıyorum sadece, kendi ömrümden zaman çalıyorum yine ömrüm için. Susuzluktan kırılan hayatımızda sudan ucuz hayatların da var olması ne acı. |