Bir sigara paketini daha tüketiyorum kanayan parmaklarımın arasında. Masamın üstü, yerler, defterler yığınla izmarit, yığınla yalnızlık dolu. Ağla. Hadi ağla. Durmadan konuşmadan, damarlarını sıka sıka ağla. Gözlerine sarkıt buz kesitleri batana kadar, kirpiklerin dökülünceye kadar ağla. Buğu olsun heryer. Gözyaşların yüzünden rutubet koksun. Hakkını ver bunca hiçliğin.
Doldurulmaz boşluklara, geveze kalabalıklara, uyuşan saç köklerine ağla.
Bir kişi bile çalmıyorsa kapını günlerdir, yada sen bunca şeye rağmen ''meşgulüm'' yazısı astısyan no:2 kat:5'e ...
Çarşaflarımın hepsini bağlayıp bir ucundan bir ucuna asıyorum evimin ki bir gün kurtulmak isterlerse asla gidemesinler diye. Hep hikayeler başa dönsün, yeniden doğsun kahramanlar diye evimin bir ucundan bir ucuna asıyorum çarşaflarımı...
Sen de kimsin bu karşımda utançlarıyla af dileyen siyahlı ucube? ah bir girebilseydin yükseklerden içime doğru! bir kere dinleseydin beni en azından. Ağla dedim sana kahrolası!! Kuyularımda sular çek yine ağla. Kurut bütün göllerimi yine ağla. Yumruklarını sıka sıka ağla.
Işıklarım söndü. Pencerelerim kapandı. Ay odama girdi bu gece. Soğukluğuyla, katliamıyla geldi..
|
